70). Spokój.

d389212375

Przez całe życie uciekałem przed własnymi demonami szukając odrobiny spokoju. Teraz wiem, że to za czym goniłem nie jest ode mnie oddzielne. Spokój to zrozumienie, że jestem tworem tego Wszechświata – spadkobiercą/rozwinięciem jego jasnych i ciemnych stron. Ale poza byciem dzieckiem jestem także kreatorem wszystkiego co mnie otacza – cząstką warunkującą istnienie czegokolwiek. Wszystko jest połączone, będąc odzwierciedleniem pozostałej części i z tej idei równoważności wyłania się prostota życia. Nie ważne jak nisko upadamy, czy wzbijamy się ku niebiosom: nigdy nie opuszczamy Domu.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s