62). Pod kontrolą.

246485_gory_rzeka_lodka_stary_czlowiek_starzec_lampa

Idea ustanawiania granic jest jak zakuwanie w łańcuchy mózgu. Na zewnątrz może się wydawać, że masz go pod kontrolą, ale on pozostaje wierny własnej naturze. Ludzka natura to zmiana. Nie istnieje czas, w którym stalibyśmy w miejscu, a jednak próbuje się nam mówić, że jesteśmy tym lub tamtym – zmiennymi w matematycznym równaniu. Nikt nie próbuje kwestionować nieprzewidywalnej natury wiatru. Dzieje się tak dlatego, że żywioły reprezentują siłę natury, której nie sposób ujarzmić. Człowiek natomiast może zostać użyty do rozmaitych celów dlatego zostaje on zaprogramowany, aby reagować na wypowiadanie jego imienia, wydawanie poleceń, formułowanie zakazów. Z jednej strony można to zrozumieć, bo komunikacja jest potrzebna do przeżycia, ale nakładanie ram na człowieka ogranicza jego sposób postrzegania samego siebie. Dobrze jest pamiętać, że jesteśmy dziećmi Matki natury, z całą jej bezkompromisowością. Kim wobec tego jest człowiek? Jest wiatrem płynącym w różnych kierunkach (proces oddychania). Jest falami oceanu – wzlotem i upadkiem. Jest rzeką – krwią płynącą w żyłach. Jest kosmiczną inteligencją, zarządzającą wewnętrznymi procesami i nieświadomą własnej wielkości(czytaj). Jest ładem – sercem. Jest świadomością, czyli domem dla wszystkich wydarzeń. Jest przedłużeniem świata zewnętrznego – twarzą i odwzorowaniem natury Jedni. Jesteśmy tym co wewnątrz i tym co na zewnątrz, bo te światy są jednakowe. Jesteśmy całością.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s