50). „Klu” & „Przyczyna i skutek”.

il_fullxfull.1036642071_9kcl
Mój wiersz z 2017 roku p.t. „Klu” (od angielskiego słowa clou):

Echo nie ma zbędnych granic co oznacza
trwanie jako my świata dźwięku i ciszy.
Tonę w nim chociaż nie wiem kim jestem,
uwięziony jak klatka w filmowej kliszy.

Tajemnica życia zawieszona w powietrzu
gra pierwsze skrzypce, rozmywa chorobę.
Każda istota jest dziś jak równoważnik,
a wszystko co tak różne jest jednakowe.

Percepcja zmysłowa skłania do wniosków:
świat odzwierciedla ludzkie pragnienia.
Nie ma teraz sensu zaprzeczanie chwili,
pragnącej odrobiny naszego zrozumienia.

Ma skóra nie jest „zatwardziałą” powłoką
– jest energią lub przedłużeniem całości.
Mój umysł wyczerpuje klu doświadczenia.
Teraźniejszość: oblicze nieskończoności.

Wiersz nr.2 również z 2017 roku.
„Przyczyna i skutek”.

Przyczyna powinna być namacalna,
abyś mógł położyć na niej swoje palce.
Skutek powinien być nieodzowny,
aby ktoś mógł zwyciężyć w tej walce.

Ty musiałbyś posiadać jasne ramy,
aby ktoś lub coś mogło cię dotknąć.
Życie musiałoby mieć punkt zaczepny,
abyś istniał i mógł się legalnie potknąć.

Wszechświat musiałby być razy dwa,
aby wszelki osąd miał swe podstawy.
Nie ma tu ich, nie ma tu nas,
nastał czas rządów bezpłciowej jawy.

Trzy puste kropki na cześć absurdu,
być albo nie być – oto jest pytanie ?
– cisza wypełnia pomieszczenie,
echo nie zna odpowiedzi na nie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s