11). Punkt widzenia.

Basic-Good-or-Evil-e1467079074249

Punkt widzenia jest jak owoc odcięcia się od własnej natury. Nie ma uniwersalnej prawdy, ale jest nieskończenie wiele słów, istot, podmuchów wiatru. W pojedynkę są one niczym, bo żyją dla siebie nawzajem, warunkując istnienie rzeczywistości. Z jakiegoś powodu niektóre z tych tworów przybierają ciemne szaty władczości. Słowa układają się w jedyne słuszne modlitwy i filozofie, rodząc fanatyków i szaleńców siejących spustoszenie niczym wietrzne tornada. Człowiek wpadł w sidła własnej tożsamości. Porównawcza funkcja umysłu stała się narzędziem tak powszechnym jak oddychanie, tworząc kontinuum wzlotów i upadków oraz iluzji czasu. Cechą charakterystyczną dla dzisiejszych czasów jest wieczny niedosyt i wpadanie z jednej skrajności w drugą. Ktoś osiągający cel, szuka następnego – niczym maszyna zaprogramowana do zabijania jak największej liczby wrogów. Wrogiem człowieka jest teraźniejszość. Uważna obecność tu i teraz stoi w sprzeczności z podszeptami wiecznie niezaspokojonego ego (sztucznego tworu obiecującego spełnienie tuż „za zakrętem”). Ludzkość nauczona identyfikacji z ciałem i umysłem szuka sposobu na optymalizację działania tego duetu. Angażuje się więc w ćwiczenia fizyczne, medytacje, ale w dalszym ciągu odczuwa wewnętrzną pustkę. Dzieje się tak ponieważ całe to „robienie/działanie” nie ma w sobie głębszego sensu. Nie ma na tym świecie takiej rzeczy, emocji, myśli, którą moglibyśmy nazwać naszym ostatecznym celem. Dlaczego? Bo nie jesteśmy skończeni i właśnie za uświadomieniem sobie tego faktu tęskni nasza dusza.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s